Porównanie modelu nearshoringu i offshoringu pod kątem lokalizacji zespołów oraz uwarunkowań współpracy.
Schemat połączeń sieciowych stosowany przy rozproszonych zespołach IT. Źródło: Wikimedia Commons.
Nearshoring oznacza zlecanie usług IT dostawcom działającym w krajach o zbliżonej strefie czasowej i relatywnie niewielkiej odległości geograficznej. Offshoring natomiast obejmuje współpracę z dostawcami zlokalizowanymi w odległych regionach, często o znacznie różniącej się strefie czasowej.
Zbliżona strefa czasowa w modelu nearshoringu ułatwia bieżącą komunikację między zespołem klienta a dostawcą, umożliwiając pracę w nakładających się godzinach — co jest znacznie trudniejsze przy współpracy w modelu offshoringowym.
Model offshoringu wiąże się zwykle z niższym kosztem godzinowym pracy specjalistów, podczas gdy nearshoring oferuje kompromis pomiędzy kosztem a łatwością koordynacji pracy zespołu rozproszonego geograficznie.
Bliskość kulturowa i językowa, częsta w modelu nearshoringowym, ułatwia komunikację i ogranicza ryzyko nieporozumień wynikających z różnic w kontekście biznesowym pomiędzy krajami współpracujących stron.